Ο Ναπολέων

Στρατηγός ο Ναπολέων
Είν' των Φράγκων νοματαίων.
Πίνει αίμα βασιλέων
Γραμματέων ,Φαρισαίων.

Στρατηγός ο Ναπολέων
Και στο ζώδιο ήταν λέων.
Βασιλιά τον κάνουν νέον
Και ποτάμι το αίμα ρέον.

Έχω γίνει χαμαιλέων
ποιητής, πάνω απ' το δέον.
Ιστορώ το Ναπολέων
Θα 'μαι ένας Κοντολέων...

Ο Ποπάυ

Πάει πάει ο Ποπάυ
Κι όπου πα βρωμοκοπάει.
Όπου πάει το ξερνάει
Το σπανάκι που' χει φάει.

Πάει πάει ο Ποπάυ
Πάει, πίσω δε γυρνάει.
Το σπανάκι σιχτιράει
Κι όπου πα ξερνοβολάει.

Τι

Τι 'ναι το σήμερα
Και τι το αύριο;
Τι 'ναι το χτές
Και το μεθαύριο;

Ήρθε το πέρισυ
Σαν το "του χρόνου"
Κι είμ' απόγονος
Ενός προγόνου.

Τι 'ναι το αύριο,
Τι το μεθάυριο;
Eίναι μια βόλτα μου
Απάν' στο Λαύριο.

Είν' εγκαρτέρηση
Ανθρώπου μόνου
Που θα 'ναι ο πρόγονος
Του απογόνου.

Οι μικροί

Μικρός που ήμουν ονειρεύτηκα
Να άλλαζα τον κόσμο όλο.
Μα τα όνειρά μου βγήκαν ψεύτικα
Κι έτσι στον κόσμο τώρα δείχνω κώλο.

Αχ ,είπα τότε, ψεύτικε ντουνιά
Θα ρίξω σένα μια μπουνιά.
Να σβήσω ήθελα τα παλιά
Μα πάνε πια,παν' τα δεκαεννιά.

Τα τρελά του νου ταξίδια -δέσε με- παν'
Τ' αλαργινά.
Στα ίδια τώρα και τα ίδια δες εμέ πια
Τον τραχανά.

Αχ ,είπα, ψεύτικε ντουνιά
Θ' αλλάξεις πλώρη και πανιά.
Μα κώλο βόλεψα σε μια γωνιά
Και,κόσμε μου, άρπα μια...κλανιά.

-Ποιός άραγε να όρισε
βαράθρου μας τη ρότα,
Μήπως εσείς,μήπως εγώ
ποιός τάχα γέννησε πιο πρώτα
Η κότα το περίφημο αυγό
ή το αυγό την κότα;

Και ίσως να μην κάναμε τέτοιας λογής χαΐρια
Στ' ακόλαστά μας θέλω αν δεν κάναμε χατήρια.
Και ίσως να μη βρίσκαμε αδιέξοδα μυστήρια
Κλασίματ' αν δε ρίχναμε στον κόσμο όσα μύρια.


Και ίσως,τέλος,ο ντουνιάς πάντα δεν ήταν έτσι
Ίσως μικροί,κότες κι αβγά τον κάναμε κοτέτσι.

Η ώρα έξι

Η ώρα έξι
Πάει να βρέξει.
Μ' έχεις μαγέψει
Γιατ' είσαι "σέξι".

Θα σου 'χει φέξει
Τόση ν' ασκείς έλξη.
Την καρδιά μου 'χεις κλέψει
(Κι ας έχεις απ' τη δίαιτα ρέψει).

Κανείς δε θα ψέξει
Τη γνωστή σου έξη
Στα δίχτυα σου να 'χεις μπλέξει
Πολλούς. Μα άκου μια λέξη.

Όποιον έχεις διαλέξει
Ξωπίσω σου θαρρώ θα τρέξει.
Μα πες μου θα σ' αντέξει
Αφού σε παίξει;

Κι αφού σε παίξει
Θα 'χεις σιτέψει.
Θα 'χεις μαζέψει
Και πατσουρέψει.

Να νιώθω διακρίνω χαιρέκακη τινά τέρψη.
Και τις λοιπόν να σε ζηλέψει
Σένα που σου 'χε φέξει
Και τόση ασκούσες έλξη;

Η ώρα έξι
Βρε που 'χω μπλέξει.
Μ' έχεις μαγέψει
Γιατ' είσαι "σέξι".

Διάλογος

-Στην καρδιά μου έχεις ρίξει
Του μικρού τοξότη βέλος.
-Στο δεσμό μας δίνω λήξη
Με ζηλεύεις σαν Οθέλος.

-Λέω την ψυχή μου θέλω
Δώρο εσένα να χαρίσω.
-Έχεις γίνει μια βαρέλω
Δεν τη θέλω,πάρ'την πίσω.

-Φεύγεις πια και συ καλέ μου;
Κρίμα είν' το τόσο μίσος.
-Κι εγώ θύμα του πολέμου
Στην καρδιά μου είμαι ίσως.

-Αχ μου λέει υπάρχει άλλη
Πόπο,μου 'ρχεται μια ζάλη.
Δείξε οίκτο χριστιανέ μου
Κι ας συνευρεθούμε πάλι.

-Σε μπελά με έχεις βάλει
Μα δεν είν αγάπη άλλη.
Απ' τη λευτεριά του ανέμου
Για εμένα πιο μεγάλη.

-Στην καρδιά μου έχεις ρίξει
Του μικρού τοξότη βέλος.
-Θε να μου το αποδείξει
στη ζωή σου αν βάλει τέλος